Kadın eskort, sokak fahişeliğinden farklı olarak faaliyetlerini kamusal alanlarda sergilemeyen bir seks işçisidir. Bu alanda çalışan bireyler, hizmet alan kişilerle çoğunlukla önceden belirlenen randevular aracılığıyla iletişim kurar. İletişim ve organizasyon süreci, telefon, internet veya aracı yapılar üzerinden yürütülebilmekte; faaliyet biçimi ülkelere ve yasal düzenlemelere göre farklılık gösterebilmektedir.
Eskortluk faaliyeti, ülkelerin yasal düzenlemelerine göre farklı biçimlerde uygulanabilmektedir. Bazı bölgelerde bağımsız olarak çalışan bireyler yaygınken, bazı ülkelerde ajanslar veya aracı yapılar ön plandadır. Eskortluk, her zaman belirli bir mekâna bağlı olmaksızın; otel, özel konut ya da müşterinin belirlediği başka bir ortamda gerçekleştirilebilmektedir.
Araştırmalar, seks işçiliği yapan bireylerin önemli bir bölümünün daha önce sağlık, eğitim veya sosyal hizmetler gibi farklı sektörlerde çalışmış olduğunu göstermektedir.
Bazı akademik ve gazetecilik kaynakları, eskortluk faaliyetlerinin insan kaçakçılığıyla sıklıkla ilişkilendirilmesinin her zaman gerçeği yansıtmadığını, bu konuda abartılı veya genelleyici algılar bulunduğunu öne sürmektedir.