yerli

1. sıfat Yurt içinde yapılan veya bir yurdun kendine özgü niteliklerini taşıyan:

"Yerli halıları gördüm, koyu sıcak kırmızılarla diri maviler ağır basıyordu." - Bedri Rahmi Eyüboğlu

2. sıfat Belli bir bölgede yetişen; otokton:

Yerli muz. Yerli meyve.

3. sıfat Bir yerin ilk sakini olan; otokton.

4. sıfat Oturduğu bölgede doğup büyüyen, ataları da orada yaşamış olan:

"Daha önceki gidişinde kendini yerli halka sevdirmişti." - Eflâtun Cem Güney

5. sıfat Amerika, Avustralya ve Afrika'nın uygarlıktan uzak, ilkel biçimde yaşayan kimi halklarına verilen ad.

6. sıfat Taşınmamak, başka yere götürülmemek amacıyla yapılan:

Yerli dolap. Yerli sedir.

İngilizce: aborigin, Fransızca: indigène, Almanca: Eingeborener

İlkel diye nitelenen halkların ve toplulukların üyeleri.

İngilizce: indigenous people, Fransızca: indigène, Almanca: Eingeborene

Denizaşırı ülkelerde sömürge kurma dönemlerinde, dışardan gelenlerden ayırt etmek için, o ülkenin asıl halkından olan kişilere verilen ad.

Türkçe: sekene-i aslî, Fransızca: autochtone

(coğrafya, jeoloji)

native