Zanaat, varlık amacı yararlı olmak olan ve ürettiği eserlerden maddi kazanç sağlayan, günlük ihtiyaçları karşılamaya yarayan ürünler meydana getiren meslektir. Zanaat, sermayeden çok nitelikli emeğe dayalıdır; öğrenimin yanı sıra el becerisi ve ustalık gerektirir. Bu tür mesleklerin erbâbına zanaatkâr denir.
Zanaat ürünleri tek ve öznel olmayabilir; bir zanaatkâr bir eserin benzerlerini çok kez yapılabilir.
Marangozluk, ayakkabıcılık, kuyumculuk (takı üreten), kumaş boyama, çömlekçilik, berberlik, bakırcılık gibi mesleklerin hepsi birer zanaattir. Bir kimsenin zanaatkâr olması için el becerisi gerektiren bir malı veya hizmeti sadece satması değil, bilfiil üretmesi gerekir.
{tocify} $title={İçindekiler}
Tarihi
Zanaatkârlar, el becerileri nedeniyle tarih boyunca pek çok toplumda saygın bir yere sahip olmuşlardır. Sanayi devrimi ile birlikte birçok zanaat yok olmuş, yerini endüstriyel üretime bırakmıştır; diğerleri ise şekil değiştirerek değişen koşullara ayak uydurmuştur.
Geçmişten günümüze çeşitli zanaatler
 |
| Marangoz, 1425 |
 |
| Zırhçı, 1425 |
 |
| Kumaş boyayıcı, 1433 |
 |
| Eyerci, 1470 |
 |
| Örmeci, 1524 |
 |
| Şapkacı, 1533 |
 |
| Kürkçü, 1543 |
 |
| Tekerlekçi, 1545 |
 |
| Taş ustası, 1550 |
 |
| Kılıç ustası, 1564 |
 |
| Kilitçi, 1600 |
 |
| Silahçı, 1613 |
 |
| İplikçi, 1616 |
zanaat ne demek? TDK anlamı ve açıklaması
(zana:at), Arapça ṣināʿat
1. isim İnsanların maddeye dayanan gereksinimlerini karşılamak için yapılan, öğrenimle birlikte deneyim, beceri ve ustalık gerektiren iş; sınaat, sanat:
"Hiçbir vatandaşa benim zanaatı tavsiye etmem." - Nâzım Hikmet
2. isim El ustalığı isteyen işler.
Eğitim Terimleri Sözlüğü - 1974
İngilizce: handicraft, trade, Fransızca: métier, artisanat
1. Özdeksel gereksinme ve zorunlukları karşılamak için el ve araçla yapılan iş. 2. El uzluğu isteyen işler.
Kelime Kökeni
Arapça ṣnˁ kökünden gelen ṣināˁat صناعة "imalat, işçilik, ustalık, hüner" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ṣanaˁa "imal etti, yaptı" fiilinin masdarıdır. Daha fazla bilgi için sanat maddesine bakınız.
Tarihte En Eski Kaynak
- ṣınāˁat [ Aşık Paşa, Garib-name (1330) ]
- zanaat/zenaat [ Filippo Argenti, Regola del Parlare Turco (1533) ]
