üstün ne demek? TDK anlamı ve açıklaması
üstün (I)
1. sıfat Benzerlerine göre daha yüksek bir düzeyde olan, onları geride bırakan:
"Bu nazire gazeller muhakkak ki onlardan çok üstündü." - Asaf Halet Çelebi
2. sıfat Birine veya bir şeye göre nitelik bakımından daha yüksek, daha elverişli olan; yeğin, faik.
üstün (II)
isim, dil bilgisi
Arap harfli metinlerde bir ünsüzün a, e seslerinden biriyle okunacağını gösteren harfin üzerine konulan kısa ve yatık çizgi; fetha:
"Türkçe kelimelerde iç seste ‘a, e’ fonemleri üstün ile harekelendirilerek verilmiştir." - Ayşe Melek Özyetgin
Zanaat Terimleri Sözlüğü - 1976
Yapılarda kullanılan uzun ağaç. (Dutlu, Esnemez -Eskişehir)
Dilbilim Terimleri Sözlüğü - 1949
Türkçe: fetha
Eski yazımızda kısa a ve e' yi gösteren hareke.
Kelime Kökeni
Eski Türkçe yazılı örneği bulunmayan *üst "(sıfat?)" sözcüğünden +In2 sonekiyle türetilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe üze "üst (zarf ve edat)" sözcüğü ile eş kökenli olabilir; ancak bu kesin değildir. Daha fazla bilgi için üst maddesine bakınız.
Tarihte En Eski Kaynak
üstin "üste, üstte (zarf)" [ Uygurca (1000 yılından önce) ]
Ek Bilgi
Türkiye Türkçesinde üst sözcüğünden uzun süre önce ETü türev mevcuttur. Aynı şekilde Türkiye Türkçesinde alt = Eski Türkçe altın. Clauson"a göre özgün biçim altın ve üstün olup, alt ve üst sonradan türemiştir.