pratik ne demek? TDK anlamı ve açıklaması
pratik, -ği
Fransızca pratique
1. sıfat Kolaylıkla uygulanabilir, kullanışlı olan.
2. isim Kişide bir işi kolaylıkla yapabilme, bir şeyi uygulayabilme deneyimi, becerisi veya eğilimi bulunma.
3. sıfat ► uygulamalı.
4. isim ► uygulama.
5. isim Bir şeyi yapma yöntemi veya biçimi; teamül.
6. sıfat, mecaz Sorunlara kolay ve hızlı çözüm bulan:
"Çok görmüş halk adamlarına mahsus pratik bir zekâsı vardı." - Reşat Nuri Güntekin
Kelime Kökeni
Fransızca pratique "1. eylem, işlev (isim), 2. işleyen, işlevsel (sıfat)" sözcüğünden alıntıdır. Fransızca sözcük Latince aynı anlama gelen practicus sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Eski Yunanca aynı anlama gelen praktikós πρακτικός sözcüğünden alıntıdır. Yunanca sözcük Eski Yunanca prássō, prag- πράσσω, πραγ- "yapmak, eylemek, başarmak" fiilinden +ikos sonekiyle türetilmiştir.
Tarihte En Eski Kaynak
- pratik "işlevsel (sıfat)" [ c (1930) : gayet pratik ve ucuz olan bu kıymetli rehber ]
- pratisyen "uzman olmayan hekim" [ c (1930) : Doktorlar profesör, profesör muavini, mütehassıs ve pratisyen olarak tasnif edilecek ]