doğalcılık ne demek? TDK anlamı ve açıklaması
doğalcılık, -ğı
1. isim Gerçeğin doğaya uygun biçimde yansıtılmasını amaçlayan sanat akımı; natüralizm.
2. isim, felsefe Gerçeğin yalnız doğa ile açıklanması; tabiiye, natüralizm.
Halkbilim Terimleri Sözlüğü - 1978
İngilizce: naturalism, Fransızca: naturalisme, Almanca: Naturalismus
İlkel adamın, kişileştirdiği ya da Tanrılaştırdığı kimi doğa öğeleriyle doğa olaylarının çevresinde yarattığı dinsel düzen. bk. din. krş. dirimsellik, yıldızcılık.
Eğitim Terimleri Sözlüğü - 1974
Türkçe: tabiiye, İngilizce: naturalism, Fransızca: naturalisme
1. Doğa dışında hiç bir şeyin ve gücün var olmadığına inanan, her gerçeğin doğadan çıktığını ileri süren felsefe öğretisi. 2. Rousseau'dan başlayarak John Dewey'e kadar birtakım filozof ve düşünürlerin geliştirdiği ve çocuğun doğal gelişmesi, kendi kendini yönetmesi, duyularına seslenilmesi, kişisel yaşantılar kazanması gibi ilkelere önem veren bir eğitim felsefesi. 3. Ahlakı, içgüdülerin zorladığı kural ve yasalarla açıklayan öğreti ve çığır.
Yazın Terimleri Sözlüğü - 1974
Fransızca: naturalisme
Fransa'da, XIX. yüzyılın ikinci yarısında ortaya çıkan, deneye önem vererek doğayı ve gerçeği olduğu gibi anlatmayı sanatın ana görevi sayan yazın çığırı.
Felsefe Terimleri Sözlüğü - 1975
Türkçe: tabiiye, İngilizce: naturalism, Fransızca: naturalisme, Almanca: Naturalismus
Her şeyi doğaya indirgemeye çalışan dünya görüşü. // Doğaya verilen anlama göre türlü biçimler alır. (Doğa bilimlerinde) Anorganik doğa bilimlerinin ilkelerini saltlaştıran, yöntemlerini tüm gerçekliğe aktaran görüş (bilimsel doğalcılık). (İnsanbilimde) İnsanı yalnızca bir doğa varlığı olarak gören, insanın doğa içinde ayrı, kendine özgü bir yeri olduğunu ileri süren bütün görüşleri yadsıyan öğreti (insanbilimsel doğalcılık). Ahlak felsefesinde (ethikte) a. Doğal yaşama yararlı olan şeyleri iyi ve doğru bulan görüş (pragmacılık), b. Ahlakı doğal güçlerin, içgüdülerin etkisinden kalkarak açıklamaya çalışan anlayış. (Estetikte) Sanatın ereğini doğayı olduğu gibi yansıtmada, gerçekliği bütün çıplaklığı ile ortaya koymada bulan öğreti.
Edebiyat ve Söz Sanatı Terimleri Sözlüğü - 1948
Fransızca: Naturalisme
Gerçekçiliğin içine bilime dayanan bazı felsefe ve ahlak öğretileri karıştıktan sonra onun aldığı ad (DOĞALCI, Naturaliste). Doğa: Tabiat.