imtizaç ne demek? TDK anlamı ve açıklaması
imtizaç, -cı
(imtiza:cı), Arapça imtizāc
1. isim, eskimiş ► uyum.
2. isim, eskimiş Karşısındakiyle iyi geçinme.
3. isim, eskimiş İki veya daha çok şeyin karışarak tek bir şey oluşturması; bağdaşma:
"Her şeyden evvel kendisinde tefekkürle hissin yüksek bir imtizacı fark ediliyordu." - Asaf Halet Çelebi
Kelime Kökeni
Arapça mzc kökünden gelen imtizāc إمتزاج "karışma, uyum sağlama" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça mazaca "karıştırdı, mezcetti" fiilinin iftiˁāl vezni (VIII) masdarıdır. Daha fazla bilgi için mezc maddesine bakınız.
Tarihte En Eski Kaynak
[ Daî, Nevhatü'l-Uşşak (1647) ]