 |
| Yazan Petrus Lombardus |
Petros Lombardos (Latince: Petrus Lombardus) (d. 1095-1100, Novara - ö. 20 Temmuz 1160, Paris) skolastik bir ilahiyatçı, Paris'teki Notre Dame Katedral Okulu'nda profesör ve Paris piskoposuydu.
{tocify} $title={İçindekiler}
Hayatı
Petros Lombardos, 1095-1100 yılları arasında İtalya'nın kuzeybatısındaki Piyemonte bölgesinde doğdu. Kendi bölgesindeki temel eğitimlerini Clairvauxlu Bernard'ın aracılığı ile tamamladıktan sonra Rennes ve Paris'e gitti. Paris'te dönemin önde gelen ilahiyatçıları Petrus Abelard ve Hugo de Sancto Victore ile tanıştı. 1145'te profesör unvanı aldı ve yavaş yavaş akademik bir öğretmen olarak ün kazandı. 1151-1152'de Roma'ya gitti ve burada İoannis Damascene'nin 1148-1150 yıllarında Burgundius tarafından Latinceye çevrilen “Exposition of the Ortodoks Faith 20 Temmuz 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.” adlı eseriyle tanışma fırsatı buldu. Haziran 1159'da Paris piskoposu olarak kutsandı ve ertesi yıl 21 veya 22 Temmuz 1160'ta öldü.
Eserleri
Günümüze ulaşan eserleri, 1152-1153 yılları arasında kaleme aldığı ve kendisini bir mezmur tefsiri olarak kuran Pavlus'un Mektupları, Vaazları ve Libri quatuor sententiarum (Fikir Kitapları) üzerine tefsirdir. Sentetiarum başlığı, esas olarak Batı Kilisesi'nden önceki Babaların ve ilahiyatçıların geçerli teolojik görüşlerinin bir koleksiyonu anlamında görüşler anlamına gelir. Kompozisyonunda, İoannis Damascene'nin yukarıda belirtilen çalışmasından etkilenmiş veya esinlenmiştir. Kendisi belirli bir öğreti geliştirmedi ve eseri özgün bir karaktere sahip değil, kilise öğretmenleri ve babalarının teolojik görüş ve konumlarının bir koleksiyonudur. Eserler Patrologia Latina'da 191-192 ciltlerde yayınlandı.
Etkisi
Libri IV Sentetiarum'un çalışması, okul kullanımına hizmet edecek şekilde sistematik ve teknik olarak yapılandırılmıştır ve bu, yayılmasına yardımcı olmuştur. 1215'te IV. Laterano Konsili, ana doktrinel el kitabı olarak kullanılmasını onayladı. O zamandan 16. yüzyıla kadar Thomas Aquinas'ın Summa Theologica adlı eseriyle değiştirildiğinde, Roma Katolik Kilisesi'nin teolojik okulları için temel bir teolojik ders kitabı haline geldi. Dönemin tüm büyük dini yazarları eserle uğraştı ve üzerine yaklaşık 4.000 muhtıra yazıldı. Yedi gizemin kapalı sayısının Roma Katolik Kilisesi tarafından tespit edilmesi de bu eserin etkisinden kaynaklanmaktadır.