Serpil Sancar, (d. 21 Ocak 1954, Ankara) feminist siyaset bilimci, akademisyen, yazar .
Akademik çalışmalarını Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde siyaset bilimi ve kadın çalışmaları alanlarında sürdürdü. 1993'te Ankara Üniversitesi Kadın Sorunları Araştırma ve Uygulama Merkezi'ni (KASAUM) kurdu. Fakültenin kuruluşunun 155. yılında dekan seçilerek o güne kadar Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi dekanlığı görevine gelen ilk kadın oldu; dekanlık görevini 2016 yılına kadar sürdürdü.
{tocify} $title={İçindekiler}
Yaşamı
1954 yılında Ankara'da doğdu. 1971- 1975 yılları arasına Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nde öğrenim gördü. 1975 yılında İktisat ve Maliye bölümünden mezun oldu. 1981-1983 yılları arasında yüksek lisansını tamamladı.
1987'den itibaren Siyasal Bilgiler Fakültesi'nde araştırma görevlisi olarak çalışmaya başladı. 1989 yılında aynı üniversitenin Siyaset Bilimi bölümünden "Din, Kadın ve Siyaset: İran Devrimi Örneği” teziyle doktora unvanına sahip oldu.
1993'te toplumsal cinsiyet eşitliği konusunda ve kadına yönelik ayrımcılığa ve şiddete karşı akademik alanda bilgi üretmek üzere Ankara Üniversitesi bünyesinde, Türkiye'de bu alandaki ilk araştırma merkezlerinden biri olan Kadın Sorunları Araştırma ve Uygulama Merkezi'nin (KASAUM) kurucuları arasında yer aldı. Aynı yıl geçici olarak Başbakanlık Kadının Statüsü ve Sorunları Genel Müdürlüğüne atandı.
Siyaset kuramı, toplumsal araştırmalarda epistemoloji ve metodoloji sorunları, feminist kuramlar, siyaset sosyolojisi, Türkiye’nin cinsiyet rejimi, siyasal hareket olarak kadın hareketi üzerine çalışmaları yaptı. 1997 yılında doçent, 2003 yılında profesör ünvanı aldı.
2009 yılında yayımlanan, "Erkeklik:İmkansız İktidar/ Ailede, Piyasada ve Sokakta Erkekler" kitabında Türkiye'de değişik sosyal kesimlerden, farklı yaşam deneyimlerine sahip erkeklerle yapılan yüz yüze görüşmelerden hareketle, farklı erkekliklerin nasıl inşa edildiğinin inceledi. 2011 yılında kurulan Cinsiyet Eşitisizliği İzleme Derneği'nin kurucu başkanı olarak görev yaptı.
Ankara Üniversitesi Kadın Çalışmaları Yüksek Lisans Programı’nda verdiği bir dersten hareketle kaleme aldığı "Türk Modernleşmesinin Cinsiyeti: Erkekler Devlet, Kadınlar Aile Kurar" (2012) adlı kitabı, feminist yazında önemli bir yere sahip oldu.
2012'de George Washington Üniversitesi'nde konuk öğretim üyesi olarak Türkiye ve Ortadoğu ülkelerinde karşılaştırmalı kadın haraketleri üzerine çalışmalar yürüttü.
2014-2016 arasında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi dekanı olarak görev aldı. Fakültenin ilk kadın dekanıdır.
Sancar, 2019'da emekli olana kadar Ankara Üniversitesi Kadın Sorunları Araştırma ve Uygulama Merkezi'nde (KASAUM) müdürlük görevini sürdürdü.
Çalışmaları
Bazı araştırmaları
- Muhafazakâr Modernlik Dönemi Kadın ve Aile Profilleri, 1945-65 (Ankara Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri desteğiyle, 2007)
- Siyasal Partilerde Kurumsal Gelenek ve Cinsiyetçi Zihniyet Örüntüleri (Kadın İstihdamını Geliştirme Projesi, Başbakanlık Kadının Statüsü ve Sorunları Genel Müdürlüğü desteğiyle, 1998)
Bazı kitap ve makaleleri
- Din, Siyaset ve Kadın: İran Devrimi (Alan, 1991)
- İdeolojinin serüveni : yanlış bilinç ve hegemonyadan söyleme (İmge, 1997)
- Vicdani Ret ve Eril Şiddet ("Çarklardaki Kum: Düşünsel Kaynaklar ve Deneyimler", haz. Özgür Heval Çınar, Coşkun Üsterci, İletişim, 2008)
- Otoriter Türk Modernleşmesinin Cinsiyet Rejimi (Doğu Batı: İdeolojiler II, 2004)
- "Üniversitede Feminizm? Bağlam, Gündem ve Olanaklar (Toplum ve Bilim, Güz, 2003)
- Türkler/Kürtler, Anneler ve Siyaset: Savaşta Çocuklarını Kaybetmiş Türk ve Kürt Anneler Üzerine Bir Yorum (Toplum ve Bilim, Güz, 2001)
- Siyasal Katılım ("Türkiye’de Toplumsal Cinsiyet Eşitsizliği: Sorunlar, Öncelikler ve Çözüm Önerileri", M. Tan, Y. Ecevit ve S. Acuner ile birlikte, TÜSİAD ve KAGİDER, 2008; TÜSİAD 2000 tarihli raporun güncellenmesi).
- Erkeklik:İmkansız İktidar/ Ailede, Piyasada ve Sokakta Erkekler (Metis, 2009)
- Birkaç Arpa Boyu...21. Yüzyıla Girerken Türkiye'de Feminist Eleştirinin Birikimi (Derleme, Koç Üniversitesi Yayınları, 2011)