düdük

Metal bir düdük

Düdük, içinden hava ya da buhar geçirildiği zaman keskin bir ses çıkaran, genellikle işaret vermek için kullanılan, çoğunlukla madenden yapılmış araçtır. Ağızla çalınabilen düdük hava basıncı, buhar veya başka yollarla çalıştırılır. Düdükler çeşitli boyutlarda olabilir.

Düdükler, ilk insanların ilk önce bir kabak veya daldan yaptıklarıyla ses çıkarabileceklerini keşfettiğinden beri kullanılmaktadır. Tarih öncesi Mısır'da küçük kabuklar düdük olarak kullanılmıştır. Günümüzdeki birçok üflemeli çalgı, bu ilk düdüklerin mirasıdır. Mekanik gücün daha çok artmasıyla birlikte başka düdük biçimleri de geliştirilmiştir.

Düdüğün karakteristik özelliklerinden biri saf veya neredeyse saf bir ton çıkarmasıdır. Akış enerjisinin sese dönüşümü, katı bir materyal ile akışkan bir akım arasındaki etkileşimden gelir. Bazı düdüklerdeki kuvvetler, katı materyali harekete geçirmek için yeterlidir.

Geometriye bağlı olarak iki temel düdük türü vardır: Akışkan kütle akışının salınımları yoluyla ses üretenler ve çevre ortama uygulanan kuvvetin salınımları yoluyla ses üretenler.

Çeşitleri

Eğlencelik düdükler

Zırıltı: İki ağaç kabuğunun arasına tükürükle ıslatılmış kâğıt parçası konulmasıyla yapılan düdük.
Dilli düdük: Söğüt, kavak gibi ağaçların ince dallarından veya kamıştan oyulan düdük.
Parti düdüğü
Kaval

İkaz düdükleri

Hakem, polis, bekçi düdüğü
Kuş dili düdüğü: Sesin anlaşılamayacağı kadar uzaktaki kişilerle haberleşmede kullanılan, ıslık sesli düdük.

Av düdükleri

Ördek düdüğü
Keklik düdüğü
Türlü kuş düdükleri

Alıştırma düdükleri

Köpek düdüğü
Güvercin düdüğü

Düdüklü mûsikî âletleri

Düdük, zılgıt düdüğü, ney, kaval, zurna, flüt, klarnet, obua, saksafon, mızıka.

düdük ne demek? TDK anlamı ve açıklaması

düdük, -ğü

1. isim İçinden hava veya buhar geçirildiğinde keskin ses çıkaran ve işaret vermek için kullanılan araç:

"Derinlerden gelen kesik düdük sesleri arasında, evimin ve çocuklarımın çığlığını yakalamak için bir hayli uğraştım." - Necip Fazıl Kısakürek

2. isim Taşıtlarda karşı tarafı uyaran korna.

3. sıfat, argo Akılsız, boş kafalı olan.