hınç ne demek? TDK anlamı ve açıklaması
hınç, -cı
isim
Öç alma duygusu ile dolu öfke, kin; gayz:
"Kendisini bırakıp gittiğimden dolayı uğradığı ihanetin hıncı ile pek kolay affetmeyecekti." - Refik Halit Karay
Kelime Kökeni
Farsça χenc خنج "şiddetli nefes, hırıltı, orgazm nidası" sözcüğünden alıntıdır.
Tarihte En Eski Kaynak
- χenc χenc "nefes nefese (özellikle cinsel ilişkide)" [ Meninski, Thesaurus (1680) ]
- χenc ā χenc "tıklım tıklım, hınca hınç" [ Ahmet Vefik Paşa, Lugat-ı Osmani (1876) ]
- hınç "öfke" [ c (1930) : halk kitleleri hınç ve intikamlarını almak istedikleri diktatörü ortada göremediklerinden ]